peritheatrou.net

ΟΤΙ ΑΠΟΜΕΝΕΙ-ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ


Θεατρικές παραστάσεις

Ένα σύγχρονο έργο το οποίο γράφτηκε το 2012 από τον Ιρλανδό συγγραφέα Jonathan Bailie σε συνδυασμό (προσωπική μου γνώμη) με μια σύγχρονη-φρέσκια σκηνοθετική ματιά του Μάριου Παϊτάρη. Το αποτέλεσμα είναι μια καλό-στημένη παράσταση με ωραίο ρυθμό παρόλο την αρκετή κίνηση των ηθοποιών η οποία δεν επηρέασε τον ρυθμό ούτε μια στιγμή. Οι αλλαγές των ηθοποιών από θέση σε θέση ήταν χορογραφημένες και είχα την αίσθηση της καλής χημείας μεταξύ τους
Προσωπικά δεν έχω δει παράσταση με κείμενο που γράφτηκε μετά το 2000 οπότε ήταν ένα έξτρα κίνητρο να την δω. Με δικαίωσε η παράσταση. Απόλαυσα τις λεπτομέρειες της, το τρέμουλο του ηθοποιού που παίζει τον ναρκομανή όπως επίσης την κοφτή-απότομη φωνή του όταν ξεκινούσε τον μονόλογο του. Έχω την αίσθηση ότι μπήκε τόσο πολύ μέσα στο ρόλο που έχανε τα λόγια του από την ένταση που βίωνε, είχε μπει ο ρόλος στο πετσί του, τον είχε κερδίσει. Μια άλλη λεπτομέρεια ήταν το βλέμμα της κοπέλας (Χριστιάνα Πανοπούλου) μερικές φορές δεν χρειαζόταν λόγια, απλά το βλέμμα της ήταν η απάντηση.
Τρεις ήρωες, τρεις καθημερινοί ήρωες θα έλεγα εγώ, μπορεί να ζουν ανάμεσα μας. Ένα έργο που αφορά και αφουγκράζεται την εποχή μας. Ο ένας άνεργος που αναγκάζεται να δουλέψει ταξί για να ζήσει. Κάνει το λάθος να σώσει μια κοπέλα και αυτό θα τον βάλει σε άσχημους μπελάδες, αυτή η κοπέλα μας οδηγεί στον δεύτερο χαρακτήρα του έργου τον εθισμένος στα ναρκωτικά που το πάθος για την κοπέλα του (αυτή που σώζει ο ταξιτζής) και οι παρενέργειες από το ποτό και τα ναρκωτικά τον οδηγούν στο να χάσει τον εαυτό του και τον φόνο. Και τέλος η κοπέλα που δουλεύει ως νοσοκόμα και έχει μόνο την μητέρα της η οποία πάσχει από άνοια. Η κοπέλα αυτή ερωτεύεται αυτόν που δουλεύει ταξί, αλλά η μοίρα τους παίζει περίεργα παιχνίδια, στο τέλος θα είναι μαζί αλλά με κάποιο κόστος. Όλοι οι χαρακτήρες του έργου είναι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν την ανεργία, φόβο, εγωισμό, έρωτα, πάθος, ναρκωτικά, αλκοόλ, ιδέα του φόνου, τον φόνο.
Να σημειώσουμε ότι η κοπέλα του εθισμένου στα ναρκωτικά και η νοσοκόμα είναι δυο ξεχωριστοί ρόλοι και πολλοί μπορεί να τους μπερδέψουν. Το ερώτημα αν έπρεπε να υπάρχει και μια τέταρτη ηθοποιός που να υποδύεται την κοπέλα του δεύτερου χαρακτήρα νομίζω ότι απάντηση είναι όχι γιατί θα ήταν υπό σχετικά με το έργο και τους υπόλοιπους χαρακτήρες, θεωρώ ότι δεν θα ταίριαζε στην δομή του έργου και ήταν συνετή η επιλογή να παίζει η Τρίτη χαρακτήρας μερικές φορές την κοπέλα του δεύτερου χαρακτήρα.
Αν σας μπερδεύουν τα παραπάνω να σημειώσω ότι οι τρεις χαρακτήρες αφηγούνται την ιστορία από την δική τους πλευρά στο μεγαλύτερο μέρος του έργου σαν μονόλογους και υπάρχουν ελάχιστοι διάλογοι ανάμεσα στους ηθοποιούς.
Για το τέλος θα ήθελα να πω λίγα λόγια για τον συγγραφέα τον οποίο ελπίζω να ξανά δω κάποιο δικό του έργο στο μέλλον. Ο Jonathan Bailie είναι θεατρικός συγγραφέας και γεννήθηκε στο Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας το 1981. Καταπιάνεται τόσο με την συγγραφή θεατρικών έργων όσο και κινηματογραφικών σεναρίων. Σπούδασε πιάνο στο Πανεπιστήμιο Ulster και αποφοίτησε με BMus (Hons) το 2003 ενώ είναι και κάτοχος μάστερ στη Δημιουργικη Γραφή. Το 2012 γράφει το θεατρικό έργο « Ό,τι απομένει» ( All There Is) το οποίο παρουσιάστηκε με την μορφή αναλογίου και έλαβε εξαιρετικές κριτικές. Λίγα χρόνια αργότερα ανέβηκε ως ολοκληρωμένη θεατρική παράσταση και γνώρισε αξιοσημείωτη επιτυχία.
Μετάφραση: Άρτεμις Ορφανίδου
Σκηνοθεσία: Μάριος Παϊτάρης
Σκηνικός χώρος : Aργύρης Ραλλιάς
Σχεδιασμός φωτισμών: Γιάννης Ζέρβας
Παίζουν: Γιάννης Βλάχος, Χριστιάνα Πανοπούλου, Γιώργος Τσιάλος.

Ανδρέας Ελματζόγλου

edit by: Ανδρέας
28 September 2018 23:51:05.